O mnie (Małgorzata Maciocha):
Pochodzę z Biłgoraja, jestem absolwentką zamojskiego plastyka, obecnie studiuję na ASP Krakowie, I rok na Wydziale Malarstwa.
Prace, które przedstawiam są nie tylko moim przygotowaniem do egzaminów wstępnych na uczelnię, ale również podsumowanie doświadczeń. Jakich? Gustav Klimt sprytnie swoją twórczość opisał w jednym zdaniu:
„Jeśli ktokolwiek chce mnie zrozumieć, powinien uważnie patrzeć na moje obrazy.”
Trochę krótko i zwięźle, jak na wybitnego przedstawiciela secesji, ale za to autentycznie...
Czym jest dla mnie portret i dlaczego przykuwa tyle mojej uwagi? Twarz jest mapą, w której emocjonalność zdradza prawdę o nas samych i doprowadza do najdalszych zakamarków umysłu. Czasami ułamek sekundy jest drogowskazem dla czujnego obserwatora, by uchwycić prawdziwego człowieka. Może poprzez rysowanie go, ćwiczę refleks?
W malarstwie oscyluję pomiędzy szybkim notowaniem rzeczywiści a rzetelną obserwacją natury. Maluję to, co widzę a nie to, co wiem. Nie odtwarzam zakodowanych w moim umyślę nazw przedmiotów. Wydobywam kształty, które poprzez moją dociekliwość nabierają sensu. Ot co, takie rzeźbiarskie podejście u początkującej „malarki”. Notabene w liceum plastycznym, prace dyplomową wykonywałam właśnie na snycerstwie.
Uwielbiam młodych twórców takich jak: Mateusz Jasiński (malarstwo), Kamil Smala (grafika), Grzegorz Gwiazda (rzeźba), Agnieszka Osipa (scenografia). Podziwiam mądrość Stanisława Mazusia oraz artystów, którzy osiągnęli już status nieśmiertelności jak Olga Boznańska i Teodor Axentowicz.
Jaka jestem? Edward Stachura powiedział że: „Buntownikiem łagodnym, najłagodniejszym z możliwych''. Gdzie mnie szukać? W „ Ogrodzie Luizy”, który opisał Bursa. Co dalej? Wystawa w ZDK-u utwierdza mnie, że muszę wytrwale pracować. A co jeszcze dalej? I tu się uśmiecham... Grunt to dobrze siebie poznać.
P.S. „Przeważnie jesteśmy po dwóch stronach siatki - wy po tej lepszej. ''
- Jan Popek.

Michał Ziąbkowski