Zaprojektował komplet postaci do pełnometrażowego filmu rysunkowego „Dawid i Sandy”, a także dekoracje 
i postacie do dwóch serii (22 odcinki) animowanego serialu „Czarodziej Oz” dla łódzkiej wytwórni „Semafor”. 
Dla poznańskiego Studia Filmów Animowanych wykonał projekty plastyczne do serialu „Erdal, Kiwi i Buwi”.
Wieloletnia współpraca z czasopismami: „Student”, „Echo Krakowa”, „Przekrój”, „Jazz Forum”, magazyn „Jazz”, „Płomyczek”, „Wiedza i Życie” , „Szpilki”, „Gazeta Wyborcza”, „Reader' s Digest”, „Playboy”, „Świerszczyk”, Przegląd Tygodniowy”, tygodnik „ITD”, sporadycznie z „Polityką”,”Światem Młodych” i z magazynem „Dom”, zaowocowała tysiącami ilustracji i okładek. W latach siedemdziesiątych prace Edwarda Lutczyna regularnie ukazywały się w satyrycznym magazynie „Pardon” (RFN). Prezentowano je również w rocznikach „Graphis Posters”, „Graphis Annual” a także w „Modern Publicity”. Miał ponad 60 wystaw indywidualnych, brał udział 
w ponad 120 zbiorowych w kraju i za granicą. Za dotychczasową działalność artystyczną otrzymał wiele nagród 
i wyróżnień, międzynarodowych i krajowych.
Nagrody i wyróżnienia
„Srebrna Szpilka” Warszawa 1973 ; Ogólnopolska Wystawa Satyry, Łódź 1974 (wyróżnienie) ; „Złota Szpilka” i „Brązowa Szpilka” Warszawa 1975 ; I Ogólnopolskie Triennale Satyry, Łódź 1976 (II nagroda) ; „Autoportret w plakacie” Kraków 1976 (II nagroda I-szej nie przyznano) ; „Brązowa Szpilka” Warszawa 1976 ; II miejsce 
w ankiecie „Szpilek” na najpopularniejszego rysownika, Warszawa 1976 ; „Srebrna Szpilka” Warszawa 1977; Konkurs „Prometeja” na rysunek satyryczny „Młodzi' 77” Rzeszów 1977 (III nagroda) ; Konkurs KAW na najlepszy plakat roku, Kraków 1977 (wyróżnienie) ; Konkurs „Życia Warszawy” i KAW na najlepszy plakat miesiąca, Warszawa , październik 1978 (I miejsce) ; „Satyrykon ' 79” Legnica 1979 (wyróżnienie) ; „Brązowa Szpilka” Warszawa 1978 ; „Złota Szpilka” Warszawa 1980 ; Konkurs „Tonpress” KAW na najlepszy projekt okładki płyty gramofonowej, Warszawa 1980 ( I nagroda za płytę „UNU”zespołu Perfekt) ; Plebiscyt na najpopularniejszy spektakl lalkowy roku 1984, Białystok ( I nagroda za scenografię) ; „Srebrna Szpilka” Warszawa 1985 ; Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za najlepiej wydaną książkę roku 1985 - „Remament” W.Chotomskiej, ilustracje E.Lutczyn, wydawnictwo „Nasza Księgarnia” ; „Brązowa Szpilka” Warszawa 1986 ; Konkurs „Staruszek portier i małe żarcie”, Galeria „Szpilek” Warszawa 1986 (nagroda specjalna) ; Plebiscyt na najpopularniejszy spektakl lalkowy roku 1986, Białystok ( I nagroda za scenografię) ; Konkurs katalońskiego tygodnika „El Periodico” na malarską interpretację Lecha Wałęsy wybranego przez redakcję na Człowieka Roku '89 ( I nagroda – ex equo z S.Kitowskim) Barcelona 1990 ; Wyróżnienie za opracowanie książki „TO TYLKO ŻART” (Polskie Towarzystwo Wydawców Książek) 1993 (Autorski album rysunków E.Lutczyna) ; Wyróżnienie honorowe Dyrektora Muzeum Karykatury za rysunek w Ogólnopolskim Konkursie na rysunek satyryczny 
o tematyce policyjnej „POSTERUNEK SATYRY” Szczytno 1996; Nagroda Biblioteki Raczyńskich za najlepsze ilustracje do książki dla dzieci („Bractwo Srebrnej Łyżeczki” Liliany Bardijewskiej) Poznań 2004 ; Ogólnopolski konkurs na rysunek satyryczny „Leśne żywioły i żywoty”, Warszawa 2004 (wyróżnienie) ; Ogólnopolski konkurs na rysunek satyryczny „Telemagia” (III nagroda) Warszawa 2004 ; Międzynarodowy konkurs na rysunek satyryczny „UŚMIECH CHOPINA” 2010 (III nagroda) ; Ogólnopolski konkurs otwarty na rysunek satyryczny „STOP ZAŚMIECANIU LASÓW” (II nagroda) 2011