Pielęgniarki stanowią najliczniejszą grupę w służbie medycznej Polskiego Kontyngentu Wojskowego. Większość z nich ma za sobą po kilka misji zagranicznych – w Libanie, Iraku czy w Afganistanie. Takie doświadczenie jest bezcenne, i tu na miejscu przydaje się każdego dnia. Wiedza, doświadczenie i jednocześnie znajomość misyjnych realiów są gwarancją sprawnego wykonywania pracy. Dowódca Grupy Zabezpieczenia Medycznego nie ukrywa, że jest zadowolony z pracy pielęgniarek. „Nasze koleżanki profesjonalnie wykonują swoje obowiązki” – podkreśla. A lista tych obowiązków jest bardzo długa. Zaczynając od pełnionych przez pielęgniarki całodobowych dyżurów w polskim szpitalu polowym, poprzez opiekę nad pacjentami na oddziale szpitalnym, pomoc w przyjęciach ambulatoryjnych, udział w profilaktyce zdrowotnej, prowadzenie dokumentacji szpitalnej, sterylizację narzędzi, udział w szkoleniach i profilaktyce zdrowotnej, a skończywszy na udziale i pomocy w prowadzonych w szpitalu polowym operacjach i zabiegach.
Ten ostatni element to najtrudniejszy sprawdzian, tak dla lekarzy jak i dla asystujących im pielęgniarek. Kiedy do szpitala trafiają ranni personel pielęgniarki bierze udział w tzw. stabilizacji rannego. Opatrywanie ran, diagnostyka, decyzje co dalej – wszystko w ciągłym deficycie czasu. Jak podkreślają medycy – „tu chodzi o ludzkie życie”. Trzeba właściwie oceniać sytuację, podejmować trudne decyzje, szybko działać. „Najtrudniejsza jest dla mnie myśl, że nie będzie można kogoś uratować”- przyznaje jedna z pielęgniarek. Tego boi się najbardziej. „Bez względu na to, czy będzie to Polak, Amerykanin czy Afgańczyk. Bo to jest ludzkie życie, a my musimy robić wszystko żeby je ratować” – podkreśla.
Personel pielęgniarski IX zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego pochodzi w większości z 2 Wojskowego Szpitala Polowego we Wrocławiu. Ale również z Nowego Glinnika, Wesołej, Bydgoszczy, Krakowa.
Jedną z pielęgniarek jest kpr. Ewa Ostrowicz – Żuk, pielęgniarka anestezjologiczna. „Znieczulamy do zabiegów, podajemy leki od przeciwbólowych do zwiotczających. Musimy wiedzieć jak działa dany lek i jak długo działa” – opowiada o swojej pracy. Kpr. Ostrowicz – Żuk wstąpiła do wojska w 2010 roku, w kraju służy w Powietrznej Jednostce Ewakuacji Medycznej w Nowym Glinniku. Jest pierwszy raz na misji, ale jak podkreśla – na pewno nie ostatni. Praca tutaj bardzo się różni od tej w kraju, jest zdecydowanie bardziej stresująca. „Kiedy na traumę trafia pacjent i ratujemy jego życie czuję jak skacze mi adrenalina” – mówi.
W Grupie Zabezpieczenia Medycznego pracuje również mł. chor. Teresa Borysionek. W kraju służy w 1 Brygadzie Pancernej w Wesołej. To jej 6 zmiana na misji zagranicznej. Była już trzykrotnie w Iraku, w Afganistanie przebywa na swojej trzeciej zmianie. Jest pielęgniarką anestezjologiczną, instrumentariuszką na bloku operacyjnym, ale również ratownikiem medycznym. Często można ją spotkać na patrolach. Kiedyś powiedziała, że ”To nie tylko praca. To pasja”. Przyznaje, że mimo zawodowego profesjonalizmu w głębi duszy odczuwa ból kiedy do szpitala trafiają ranni żołnierze. Dlatego w swoją pracę wkłada całe serce.
12 maja udało się wygospodarować chwilę czasu na okolicznościowe spotkanie dowództwa Grupy Zabezpieczenia Medycznego z personelem pielęgniarskim. Płk Bogusław Nowak i zastępca Szefa Służby Zdrowia ds. Lecznictwa płk lek. Adam Olszewski podziękowali za dotychczasowe wzorowe wykonywanie obowiązków i złożyli paniom życzenia wszelkiej pomyślności, tak zawodowej jak i osobistej.

Tekst Artur Weber/Sekcja Informacyjno – Prasowa PKW Afganistan